Çünkü kadınlar, konjonktür denilen belirsiz düşmanın tehdidine aldırmadan, sadece kalplerinde yanan cılız bir ışığın peşine düşebilecek kadar cesurdurlar.
“Bana veda eder gibi konuşuyorsun." dedi kadın.
"Hayır!" diye cevap verdi telefonun diğer ucundaki adam.
"Veda etmek için önce bir araya gelmek gerekir. Bu acımasız hayat sana veda edebilme şansını bile çok gördü bana."
Ahmet ümit’in okuduğum ilk polisiye romanı oldu. Olay, üç arkadaşın gayriresmi olarak cinayet soruşturması etrafında gelişiyor ve beklenmedik şekilde sonuçlanıyor. Daha kitabın ilk sayfalarından itibaren okuyucuyu sıkmadan içine alan kitapları çok seviyorum. Keyifli okumalar :)