El Mustafa, Karima'ya baktı, şöyle dedi: "Herkese bilge demiyorsan eğer bana da deme. Ham meyveyim ben hâlâ dalına tutunan ve daha dündür yalnızca filiz olduğum gün. İçinizden kimseye aptal deme bir de. Zira ne bilgeyiz ne de aptalız. Biz hayat ağacındaki yeşil yapraklarız yalnızca ve hayatın kendisi bilgelikten de aptallıktan da öte.
Hem çektim mi kendimi sizden? Ruh severek yol almadıkça uzaklık olmaz, bilmez misin? Ve alırsa şayet o yolu ruh, o da kalbinin ritmine dönüşür. Dostsuz komşunla arandaki mesafe, yedi kara ve yedi deniz ötede yaşayan çok sevdiğin kişiyle olan mesafeden çok daha fazladır. Hatırada mesafe yoktur. Ancak ne sesinin ne de gözlerinin ötesine geçemeyeceği uçurum vardır unutulmada.