SeL
@__SLN
Huzursuzluk doğamda vardı; bana acı verecek kadar yoğunlaşıyordu bazen...
369 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·240 syf.·
2023 2. kitabı
Reklam
Kolunu çevirdikçe merdanesinde ömrümüzü sıktığımız eski model bir çamaşır makinesi gibi zaman... Yıpranıyor işledikçe; tekliyor zorladıkça... En yakın anlardan başlayarak ve en eski anıları ata mirası gibi sona saklayarak unutmaya başlıyor insan belleği...
Unutmayın; uzun vadede ülkeyi bu kara cahil istilasından kurtaracak, çocuklarımızı onca göçüğün altından salimen çekip çıkaracak, zaten depremle vurulmuş yurttaşın üzerine kurşun sıkan polisi hizaya sokacak tek ama tek kudret eğitimdir.
Bugünden tezi yok, genel seferberlik ilan edilip bütün varlığımız eğitimin hizmetine verilmelidir.
Yazın, Anayasa’nın en başına koskocaman kan kırmızı harflerle:
Madde bir:
Cehalet yenilmelidir.
Aynı şiddette bir deprem, Japonya’da yatılı çocukları uykudan bile uyandırmazken Anadolu çocuklarını betona gömüyorsa herhalde burada bizim payımıza düşen yegâne “ilahî takdir”, böyle bir başbakana müstahak görülmekten ibarettir.
Ne garip, insanı öldürmek için gün ışığında geniş meydanlar ararız; ama onu yaratmak için karanlık köşelere gizleniriz. Şu insan ne korkunç bir hayvan ki kendi zevklerini, başının belası sayıyor?
Reklam