Bu dünyayı nasıl olurdu da bir Tanrı yaratmış olabilir,diye sordu kendine.Zihniyle her zaman şunu kavrıyordu ki,dünyada mantık,düzen,adalet değil;ıstırap,ölüm ve yoksulluk vardı.Bu dünyanın kalkışamayacağı hiçbir kötülük yoktu,bunu biliyordu.Hiçbir mutluluk sürmüyordu;biliyordu.
İnsanın sevdiğiyle ayrılmaz bir bütün olmasını sağlayan neydi?Zihnin dolambaçlı yollarına sessizce karışmayı başaran beden miydi yoksa ruh mu?Yoksa kalp miydi?