J'ai parfois attendu au salon de thé de l'autre côté de la rue, en lisant Anna Karénine, levant les yeux à intervalles réguliers pour voir si je t'avais fait apparaître, mais il n'y a pas trace de toi, ni ici, ni nulle part ailleurs dans cette ville froide, si froide... 
Tahmima Anam
Tahmima AnamReklam
Dün, ilk defa Ayasofyai Kebir Camii'ne gittim. Müze olarak ziyaret ettiğim olmuştu tabi. Amacım orada namaz kılıp, o ruhani havasını hissetmekti.
Hayalimde ki gibi olmadı, çok üzüldüm. Kalabalıktan geçtim, ayak ve ter kokusu, her türlü kaideden çalan telefon sesleri, bağırarak konuşan, sürekli video kayıt yapan insanlar arasında, içimde ki o hissiyatı nasıl koruyacağımı bilemedim.
Ezan okununca video kayıtlar çoğaldı, alt kattan, erkekler bölümünden küfürlü konuşma duyuldu...
Bir köşeye çekildim, Fetih suresini okudum, namazımı imamla (cemaatle diyemicem) kılıp sessizce (zar zor) çıktım...
Çokk üzüldüm...