Zeynep
@__Selenofil__
Anlatmam zaten duymazlar...
° Tds ~çmh
İnzivada (bambaşka biri olarak çıkıcak)
889 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
İçerisinde birbirinden anlamlı ve güzel şiirler yer alıyor. Şiir sevenler için mutlaka okunması gereken bir kitaptır. Bana göre şairler üzerinde derin düşünülmüş, uykusuz kalınmış, hayatından, duygularından parçaları bir araya getirerek bizelere sunuyor. Ve ortaya hem bizden hem şairden ortak yaşanmışlıklar bizi derinden etkiliyor. Şiirde okuduğun bir dizede ki duruşun o cümlelerin altını çizişimizde bundandır. Okuyacak olan herkesin kendinden bir şeyler bulacağı dizelerde iyi okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yeraltından yazıyorum.
Kitabın ilk yarısı,kahramanımızın dünyaya kapandığı "yer altından" seslendiği bir monologdur. Burada yazar, dönemin popüler akımları olan rasyonalizm ve pozitivizme ağır eleştiriler getirir.
Kahramanımız, insanın sadece mantıklı olanı seçen bir "piyano tuşu" olmadığını savunur. İnsan, sırf kendi özgür iradesini kanıtlamak için bazen kendi zararına olanı, saçma olanı ve acı vereni de seçebilir.
Ve bazen bu seçimlerimiz değil midir olmazları olduran yada olduramayan.
Dostoyevski’ye göre, eğer her şey matematiksel bir kesinlikle belirlenmiş olsaydı, insanın arzularına yer kalmazdı. Yer altındaki adam, bu kesinliğe karşı çıkarak acı çekmeyi ve "hastalığı" bir bilinç göstergesi olarak görür.
Kahramanımız hem herkesten üstün olduğunu düşünür hem de en küçük bir toplumsal etkileşimde kendini yerin dibinde hisseder. Eski arkadaşlarıyla yediği yemekteki rezalet, onun toplum içindeki "yabancılığını" simgeler.
Asıl çarpıcı olan kısım ise:
Hayat kadını Liza ile olan ilişkisi, kitabın en sarsıcı kısmıdır. Kahramanımız, Liza’ya ahlaki dersler vererek onu kurtarmaya çalışır gibi görünse de aslında sadece birine tahakküm kurarak kendi ezikliğini bastırmak ister. Sonunda ona karşı gösterdiği acımasızlık, yer altı insanının sevgiye olan yeteneksizliğini kanıtlar.
Sözün sonu olarak: Dostoyevski, insanın en karanlık, en sinsi ve kendine bile itiraf edemediği düşüncelerini büyük bir çıplaklıkla ortaya koyar.
Bu kitapta en derin yanlızlıklarınız orda verdiğiniz kararlarınız size bir tokat gibi çarpacaktır.
Bu kitabı okumak, aynada kendinizin hiç sevmediğiniz bir yanıyla göz göze gelmek gibidir. Kahraman "ben hastayım" diyerek başlar söze; aslında o hastalık, aşırı bilinçlilik halinin getirdiği bir felçtir. Eğer insanın neden bazen mantıksız davrandığını veya neden kendi mutsuzluğundan zevk
Düşünmenin, yazı yazmanın suç sayıldığı bir dünyada bir insanın her zaman eksik ve kısıtlanmış olması kabul edilebilir bir şey değildir.
Winstonda sistemin içinde çalışan ancak hafızasını ve bireyselliğini korumaya çalışan sıradan bir adamdır. Onun hakikati arayışı ve Julia ile olan gizli ilişkisi otoriteye karşı en insani başkaldırıyı temsil eder. Ancak Orwell bunun o kadar da kolay olmadığını gözlerönüne serer.
Aslında burda Winston’ın hikayesi,sistemin gücünün ne kadar mutlak olduğunu göstermek içindir.
Bu kitapta asıl konu:Bir insanın birbirine zıt iki inancı aynı anda kabul etmesi ve ikisine de inanması yeteneğidir.
Konuşacağın kelimeleri bile sistemin istediği gibi dile getirmek, bir yandan da düşüncelerini yüz ifadende bile yansıtmaya çalışmak çok büyük bir savaştır.
Sisteme aykırı düşünmenin bile en ağır cezalara tabi olduğu suç türü. Düşüncesuçu...
Ben aslında bu kitabı okuduktan sonra anladım ki bugün dijital dünyada verilerimizin işlenmesi, algoritmaların bizi yönlendirmesi ve tartışmaları, Orwell’in 1984’te yazdığı senaryolarla inanılmaz benzerlikler taşımıyor mu?
Orwell bize şunu hatırlatır: Gerçeklik, eğer biz ona sahip çıkmazsak, başkaları tarafından yeniden inşa edilebilir. Kimsenin sizin gerçekliğinizi inşa etmesene izin vermeyin.
Bu kitap okuyana pek derin çıkarımlar yapacak bir kitaptır.1984, okurken insanın içini daraltan ama zihnini açan bir kitaptır. Özgürlüğün ve dilin kıymetini anlamak için her bireyin hayatında en az bir kez okuması gereken bir başyapıttır.
İncelememe kitaptan beni etkileyen bir kaç altıntı ile bitirmek istiyorum.
Gerçeklik kendi başına var olmaz. Gerçeklik insan zihninin içindedir, başka hiçbir yerde değil.
Sen kendini tedavi edebilirdin, ama bunu yapmamayı seçtin. Bunun için en ufak bir çaba bile harcamadın.
Okuyacak
Kendi Hazineni Bulmaya Hazır mısın?
İncelemeye sözlerime şuradan başlamak istiyorum. Daha önce okuduğum kitaplar arasında Martin eden sonra bu kitapta beni çok etkiledi.Coelho, kitabın merkezine "Kişisel Menkıbe" kavramını koyar. Yazara göre her insanın bu dünyada gerçekleştirmesi gereken bir görevi vardır. Ancak zamanla "hayatın yalanları" ve çevre baskısı, insanı bu tutkudan uzaklaştırır. Kitap, "Bir şeyi gerçekten istediğinde, bütün evren onu gerçekleştirmek için iş birliği yapar," diyerek bize o kadar güzel Umut aşılıyor ki takdir etmemek mümkün değil.
Kitabın finali (spoiler vermeden söylemek gerekirse), bize mutluluğun ve hazinenin aslında gidilen yolda ve başlangıç noktasında gizli olduğunu fısıldar. Önemli olan hazineye ulaşmak değil, o hazineyi anlayacak bilince erişmek için kat edilen yoldur.
Son Söz olarak :Simyacı, bir oturuşta okunacak kadar akıcı, ancak ömür boyu sindirilecek kadar derin bir eserdir. Santiago’nun koyunlarını bırakıp bilinmeze gitmesi, aslında konfor alanımızdan çıkmamız için bize yapılan bir çağrıdır.
Bu kitabı okuduktan sonra bakış açınızın değişeceğinden eminim size çok şey katacağından da eminim. Belki bu kitabı okuduktan sonra eski siz olmayacaksınız.
Güvenli limanlar iyidir ama gemiler limanlarda beklemek için yapılmadı. Santiago gibi sürünü bırakıp rüyalarının peşinden gitme cesareti gerek.
Var mısın rüyaların peşinden gitmeye o zaman sen yeter ki iste yazarın da dediği gibi:
Bir şeyi yürekten istediğinde, tüm evren onu gerçekleştirmek için el birliği yapar...
Herkese iyi okumalar dilerim...
Vadideki Zambak, Balzac’ın insan ruhunu ve imkânsız bir aşkın yarattığı duygusal çatışmayı anlattığı önemli bir romandır. Eser, Felixsin Kontes Henriette de Mortsauf’a duyduğu aşkı konu alıyor.Bu aşk, tutku ile ahlak arasında sıkışmış, daha çok fedakârlık ve sabır üzerine kurulu bir sevgidir.
Romanda “zambak” simgesi, Henriette’in saflığını, temizliğini ve ulaşılmazlığını temsil ediyorFélix’in ona olan sevgisi, sahip olma isteğinden çok hayranlık ve saygı şeklinde gelişir. Bu eser,klasik bir aşk romanından ziyade insanın iç dünyasını ve duygusal yalnızlığını anlatan psikolojik bir roman Olaylardan çok duyguların ön planda olduğu bu roman beni derinden etkiledi. Bu kitabı okuyacak pek çok okurada derin anlamlar barındıracağını söylemek isterim. Kitabı bir ayda okudum. Her bir sayfasında Henriette ile felix' in birbirlerine duyduğu aşkı hissettim. Sonu sürpriz olsa da en çok felix'e kızdım. Yavaş yavaş öldürdü sevdiğini.
Okuyacak herkese iyi okumalar dilerim.
