Kişi, başka bir kişi ile birlikte yapacağı her bir şeyi iyi yapabileceği tek bir kişi bulamaz — farklı farklı kişiler ile iyi yapabilir, tek tek yapacaklarını.
Nasıl ki yoksunluk halkın sürekli bir belasıdır, can sıkıntısı da refah içindeki dünyanın sıkıntısıdır. Orta sınıf yaşamında can sıkıntısı Pazar günü ile, yoksunluk ise haftanın diğer altı günü ile temsil edilir. İnsan yaşamı tamamıyla istiyor oluş ve elde ediş arasında gidip gelmektedir. Arzulamak, doğası gereği "acı"dır. Elde ediş hızla doygunluğa dönüşür; amaç sadece görüntüdedir. Sahip oluş, güdülenmeyi ortadan kaldırır. Arzu ve ihtiyaç başka bir biçimde tekrar ortaya çıkar; bunlar ortaya çıkmazsa o zaman da atıllık, boşluk, can sıkıntısı takip eder. Can sıkıntısına karşı mücadele de, tıpkı yoksunluğa karşı mücadelede olduğu gibi, azap vericidir.