"İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı. Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı."
Reklam
Hortlak: " Sonunda buradasın işte! Sonunda... şey... senin de
yakana yapıştım. Asıl senin paltondu
aradığım; benimki çalındığında
parmağını bile kıpırdatmadın, yardım
istedim diye bana demediğini
bırakmadın! Bu yüzden şimdi bana kendi
paltonu vereceksin!” dedi.
"Yalnızlıktan öldü o. Yalnızlık soğuktan daha soğuktur. Şimdi gerçekten bazı kelimelerin onu ısıtabileceğine inanıyor musunuz?"
Sanki yaşamında
eksik olan bir şeyin yarattığı boşluk
doldurulmuştu..sanki yanında,
yaşamakta olduğu anı paylaşan biri vardı, artık
yalnız başına değildi; sanki hoş bir hayat
arkadaşı önünde uzanan yaşam yolunu
kendisiyle birlikte ve el ele yürümeye razı
olmuştu. Bu hoş hayat
arkadaşı paltosundan başkası değildi.
Yaşadığı süre boyunca kimsenin farkına bile varmadığı bu adamın, ölümünden sonra birkaç gün daha bu dünyada varlığını hissettirme şansının kendisine bahşedileceğini kim düşünebilirdi!
Reklam