Kitaplar dilsizdir. Konuşurlar ama gene de dilsizdirler. Görkemli olan yanları da budur, onlar konuşurlar ve sen onları, kulak vererek duyabileceğinden çok daha kısa sürede duyabilirsin.
Duyarlı bir insan açısından her karşılaşma, duyguların ve anıların uyanmasına yol açtığından, yararlı ya da zararlı olur. Tutkusuz insanlar ise gezici kalıplardan farksızdırlar, ne dolabilirler ne de taşabilirler; donmuş kaleler gibi yeryüzünde gezinir dururlar.