İnanmış kimselerin çoğu, düşünerek, anlayarak inanmış değil, duygularına, ya da çıkarlarına uygun buldukları için inanmış, bir topluluğa katılıp ondan güç bulmak için inanmış kimseler. Kişi saygısı yok onlarda, kendilerine bile saygıları yok. Görüyorsunuz, bir yandan öbür yana kolayca geçiyorlar. Kendilerine saygıları olsa bunu yapabilirler mi?