Sözler nurlu konaklara hiç götürmemiş sizi. Ağaçların tesbihini ve yüreklerin zikrini hiç işitmemişsiniz. Sessizliği hiç dinlememişsiniz.
Siz gerçekten kendinizi hiç duymuyorsunuz!
İçinizde kanat çırpan güvercini hatırlamıyorsunuz. İçinize yüklenen çağlayanı engelliyorsunuz. Kendinize soru sormuyor ve cevaplarını beklemiyorsunuz. Siz günü, geceyi ve tıkırdayan zamanı gönül ardı ediyorsunuz.