Songül Was Here
@___Nora___
Yᴀᴢᴀʀ | Mariposa
Trakya Üniversitesi Balkan Dilleri ‘17
Yazar, Çevirmen, Seramist
Trakya Üniversitesi Balkan Dilleri ve Edebiyatı
6 Aralık
183 okur puanıEylül 2017 tarihinde katıldı
Medida, aynı yolda yürüyen insanların birbirlerini hiç görmemiş olsalar bile gözlerindeki ışıktan ve içlerinde yanan ateşin sıcaklığından birbirini tanıyabileceklerini, ancak büyüyünce anlayacaktı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Duyguların cinsiyeti olmaz, güzel kızım. Herkesin söylediklerini doğru sayarsan herkes gibi düşünmeye başlarsın. Düşünceler ve kelimeler dünyayı değiştirebilir.”
“Erkekler de ağlar yani, öyle mi?“
“Çok şükür ki bu henüz yasak değil. Evet, erkekler de ağlar, hele ki bu düzende ağlayıp savaşmıyorsa kafası çalışmıyor demektir.”
Bir canavara savaş ilan etmiş olan herkese deli gözüyle bakılır da ondan. Eğer bir gün inandığın bir şey için savaşmaya başlarsan ve bu insanlara imkansız gelirse, sana da deli derler büyük ihtimalle.
Puan vermedi·%37 (250/672 syf.)
Kitaba bir türlü ısınamadım. Birçok kez ara verdim en son tamamen bıraktım belki yanlış bir zamandı bilemiyorum. Başka bir zaman yeniden dener yorumumu yaparım.
En iyi eseri olmasa da epey iyi…
7/10
Sesli kitap olarak dinlediğim hikaye. Zweig’ın ustalıklı anlatımıyla insan psikolojisinin derinliklerine iner ve özellikle korku, paranoya ve çaresizlik temalarını işler.
Hikâye, bir otelde kalan yaşlı bir adamın, bir zamanlar genç ve tecrübesiz aşkı hiç tatmamış bir kıza yazdığı mektuplarla ona kadın gibi hissettirdiği bir anısını anlatması üzerine kuruludur. Adam, bir kıza duygusal ve romantik içerikli mektuplar yazmış, ancak bu yazışmaların ardında bambaşka bir niyet yatmaktadır. Kız, yazışmalar sayesinde kendini bir kadın gibi hissetmeye başlamış, ancak sonunda gerçek ortaya çıktığında büyük bir hayal kırıklığı yaşamıştır.
Hikâyeyi dinleyen anlatıcı, yaşlı adamın bu geçmiş deneyimini küçümseyici ve sorgulayıcı bir şekilde değerlendirir. Onun yaptığı şeyi kendini tatmin etme arzusunun bir yansıması olarak görür ve onu eleştirir. Öykünün çarpıcı finali, okuyucunun da karakterin ahlaki duruşunu sorgulamasına yol açar.
Zweig, bu öyküde insan psikolojisinin karanlık yönlerini, kimlik ve manipülasyon meselelerini usta bir şekilde ele alır. Karakterin pişmanlık duyup duymadığı, yaptıklarını gerçekten nasıl değerlendirdiği gibi sorular açık bırakılarak, okuyucunun hikâye üzerinde düşünmesi sağlanır.