Songül Was Here
@___Nora___
Yᴀᴢᴀʀ | Mariposa
Trakya Üniversitesi Balkan Dilleri ‘17
Yazar, Çevirmen, Seramist
Trakya Üniversitesi Balkan Dilleri ve Edebiyatı
6 Aralık
183 okur puanıEylül 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güzel bir gömlek ve kalem etekle hakim karşısına çıkıp “Namusumu temizledim.” dendi. Ceketler iliklendi, tahrik indirimleri verildi. Ölen öldüğüyle kaldı, kalanlar bizimdi.
Aslı Arslan’ın Beyaz Leke adlı romanı, başlangıçta toplumsal normlara ve sisteme karşı eleştirel bir duruş sergiliyormuş gibi görünse de, ilerleyen bölümlerde bu altyapıyı tamamen geride bırakıp bir aşk hikâyesine dönüşüyor. Bireysel özgürlükler, toplum baskısı ve kimlik arayışı gibi konular ilk başta güçlü bir şekilde işleniyormuş izlenimi veriyor, ancak anlatının giderek aşk teması etrafında şekillenmesi, kitabın derinlik kazanmasını engelliyor. Başlangıçta vadettiği sistem karşıtı duruş ve toplumsal sorgulama, duygusal ilişkilerin gölgesinde kaybolmuş. Bu durum romanın başlangıçtaki iddiasını zayıflatarak, daha yüzeysel bir anlatıya evrilmesine sebep olmuş bence.
Romanı okurken karakterlerin geçmişlerinin iyi işlendiğini ve yazarın bazı noktalarda etkileyici bir anlatım yakaladığını düşündüm. Ancak, olay örgüsünün fazla tesadüfi ilerlemesi ve bazı sahnelerin gerçeklikten kopuk hissettirmesi, hikâyenin inandırıcılığını zedeliyor. Karakterlerin başına gelen olaylar, belli bir mantık çerçevesinde ilerlemekten ziyade, sanki yalnızca anlatıyı dramatikleştirmek için yazılmış gibi duruyordu. Yazarın dili akıcı olsa da, üslubu beni içine çekmeyi başaramadı ne yazık ki. Daha önce de bu yazara mesafeli yaklaşmıştım ama yine de bir şans vermek istedim. Ne yazık ki, bu roman da fikrimi değiştiremedi ve beklentilerimi karşılamadı.
Bunun yanı sıra, romanın aşırı yoğun bir dramatik ve arabesk bir havası var. Bu da kitaplarda okumaktan pek hoşlanmadığım şeyler. Melankolik bir hava yaratılmaya çalışılmış ancak bu, belirli bir noktadan sonra hikâyeyi zenginleştirmekten çok onu yorucu hâle getiriyor. Duygusal sahnelerin aşırı uzatılması ve bazı bölümlerin gereğinden fazla dramatize edilmesi, anlatının etkisini azaltıyor. Duygu yoğunluğu, bir noktadan sonra yapay hissettirmeye
“Karahindibalar devrimcidir Medida.”
“Nasıl yani?”
“Sen hızlı üfleyip onu dağıttığında yok ettiğini düşünürsün ama o tohumlar her yere taşınır, onlarca seni daha var etmek için uçuşup dururlar. İyi fikirler de böyledir Medida’m. Yok ettiğini zannedersin ama çoktan onlarcası ateşlenmiştir.”