Selma
@___Selma___
30 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Anne babayı değiştirme çabası
Şu anki haliyle en iyisini, en doğrusunu bildiğini ve yanlışın sizde olduğunu düşünen bir insanı değiştirme çabası ne işe yarar acaba?
Karşılaştığım birçok danışanım, anne babasını değiştirmek için çok ciddi emek harcıyordu. Her seferinde üşenmeden kendi davranışlarını bazen kibarca bazen öfkeyle acıkmaya çalışan ve kendini ispatlayıp güzel şeyler söylemeye kilitli o ağızdan bir takdir cümlesi almak için çırpınan bir sürü insan tanıdım. Her akşam kavga eden, bağıran çağıran ve hatta bir seferinde annesine şiddet uygulayan bir kadınla tanıştım. Ancak bütün bu zehirli ebeveyni değiştirme çabaları boşunadır. İnsanlar kolay değişmiyorlar, değiştiklerinde de çok az değişiyorlar. Değişme ihtimali yaş arttıkça gitgide azalıyor. Kırkından sonra bir insanı değiştirmek gerçekten çok zor, yaşlı insanları değiştirmekse neredeyse mümkün olmayan bir şey...
Çocuk aklımla bana şaşırtıcı gelen şeylerden birisi de şuydu: Malum ülkemizde her 10-15 yılda bir ekonomik kriz oluyor. Bu döngü Osmanlı'dan bu yana böyle olabilir. Benim de çocukluk zamanlarıma 5 Nisan 1994 ekonomik krizi denk gelmişti. Hep maddi sıkıntıdan bahsediliyorken, ben kendimce şöyle bir çözüm bulmuştum, madem para eksik, neden daha fazla para basmıyoruz? Hatta bunu ben bile düşünüyorsam, devletin başındakiler nasıl düşünemiyor, diye merak etmiştim. Sonrasında öğrendim ki basılan her paranın Merkez Bankası'nda altın olarak bir karşılığı olmalıymış. Eğer karşılığı olmadan para basarsanız, enflasyon olur ve işler daha kötü hale gelirmiş. İşte tam olarak insani gelişimde de durum buna benziyor. Çocuk yetiştirilirken, elbette ona sunduğumuz imkânlar, geri bildirimler iyi olacak ama başaramadığı halde sen inanılmaz başarılısın, sen çok özelsin diye yetiştirilen çocuklarda özgüven enflasyonu ortaya çıkıyor.
Mükemmelliyetçiler
Mükemmeliyetçi anne babalar için, her zaman tamamlanması gereken eksiklikler vardır. Her zaman biraz daha çalışılacak ders, düzenlenecek oda ve yapılması gereken işler vardır. Böyle ebeveynler her şeyi kontrol etmeye çalışırlar ve istedikleri olmadığında, çocukları için hayatı zindan edebilirler. Böyle anne babaların geçmişinde, ciddi maddi sıkıntılar ya da hayat zorlukları olabilir; mükemmeliyetçi ebeveyn şu anki hayat koşullarına ulaşmak için çok zorlanmış olabilir. Bundan dolayı hayatta hataya yer olmadığını, eğer çocuklarının da hata yaparsa kendisi gibi zorluklar yaşayabileceğini düşünüyor olabilir. Mükemmeliyetçi ebeveynin, kendi ailesi de benzer bir yöntem kullanmış olabilir ve bunun sonucunda anne babanın, çocuk yetiştirmek için bildiği yöntem bu olur. Bazı ebeveynler için çocuk kendi başarı alanlarından birisidir ve dolayısıyla çocuğa bir proje gibi yaklaşılır. Anne ya da baba çocuk hatalar yaptıkça, bunun hayatın doğal sonuçlarından birisi olduğunu düşünmez, kendi ebeveynlik yanlışıymış gibi tepki gösterir ve hatalara tahammül göstermez.
Kutsallık atfettiğimiz ve çoğu zaman sorgulamaktan çekindiğimiz anne babaların bize sunduğu aynalar her zaman sağlıklı olmayabilir. İşte burada kırık aynalar dediğimiz durum ortaya çıkıyor. Anne babanın kendisiyle, birbirleriyle veya dünyayla sorunları varsa çocuğuna sunduğu ayna, kırık bir ayna olabiliyor. Kırık bir aynanın bize sunduğu görüntü, gerçeğin bozulmuş hali olacaktır. Olduğundan daha çirkin, daha kusurlu ve hatta değersiz...
İnsanın başına gelen en kötü şey yapayalnız kalması değil, yapayalnız hissetmesine neden olacak insanlarla birlikte yaşamasıdır.
~Goethe~