Peki ya ben?
@__________________
İşletme
Y. lisans
İstanbul
İstanbul
10 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Okumadan geçebilirsiniz..
Karşındakinin söylediğini detaylarıyla bilip de gerçek olmadığına emin olduğunda soğuma gelir ya aniden...
Bazen de çok eminsindir ama aslında zerre alakası yoktur.
Bu aradakalmislikla yaşamak ne kadar tat verebilir ki?
Belki de bırakmak lazım kendini bir çınar ağacının gölgesine. Bekleyip izlemeli Güneş vuran gözlerin kamaşmasını..
Keyif mi alır insan başkasının mutsuzluğundan?
Aslında mutluyum ama dert çöküyor içime, belki de hep bu karanlıktan...
Ortaokula başladığın ilk günleri hatırla! Erkekler teneffüse çıkarken ceketlerini büyük bir özenle giyerler, kışlar bir an önce dedikodunun temelini oluşturan sohbetlerine başlamak icin can atarlar. Zil çalar ve yarış başlar! En önce çıkan değildir ilkokul gibi. Kendini tamamlama yönündeki en asil hareketleri sergileyenindir teneffüs. Peki bu tamamlama eylemini yaşayamayalar? Onlara benzetiyorum kendimi! Sana yetişemedim. İlk zamanlarını yaşayamadım ama olsun 20’li yaşlarda ikimiz de ayni kefede olacaktık çünkü okul mevzusu kapandı ve artık eşit şartlarda mücadele edeceğiz. Para kazanma ve hayatını idame ettirme. Evet geç kalmıştım sana. Hatta idame etme yarısında da geç kalmıştım. “Olsun!”
Ne olabilir ki en sonunda?
Kalp acıyormuş...
Merhem yok, ilaç yok, teselli mi?
Hangi dosttan? Teselli aramak icin beklentileri karşılamam lazim çevremden. O zaman benimle ilgilenir herkes. Sıkıldım. Çıkar peşinde olanları mi ayıklasam hayatımda?
Biliyorum tabii kimse kalmaz. En azından az çıkar bekleyenleri.
Yok bence burdan da “olsun...” çıkmaz! Çünkü olmaz...