insan bir yalnızlık lekesidir insandan insana
Yayılır durur.
Sonra bir gün zaman susar
Leke kurur
Dünya biter.
Yalnızlık da kalabalık ister
Bir gün hepimiz
Hiç gelmemişe döneriz.
insan bir ölüm sarkısıdır
Otlarla yıldızlarla sularla insanlarla
Dünyaya tutunur durur.
Bir gün
Herkesin öldügü bir eski sokakta
Dönüp gelmeyen bir yankı.
Hepsi bu...
~