Tanıştığım her insan, bir süre sonra
Bir buz kesiyor yavaş yavaş içimde.
Sıcaklığın kırıntıları savruluyor,
Yerini boş bir rüzgâr alıyor.
Ne varsa ortada; kahkahalar, sırlar,
Bir anda soluyor, renk atıyor.
Dilimde cümleler donarken,
Gözlerim sessizce veda ediyor.
Belki de her yakınlık,
Bir süre sonra uzaklığa dönüşmeli.
Belki de her insan,
Bir müddet sonra bir hayale dönmeli...
Yine de her başlangıçta,
Bir ümit saklıyorum.