“İnsan yüzlerinde boşuna arama beni.Kısacık bir hayat verdiler bize, küçük bir zaman dilimi, bir süre oyalandık orada burada.De ki insan bir oyalanmadır dünyada.Oyalandık ve bitti.Dışarıda çok kalmış bir çocuk gibi aldık hevesimizi dünyadan.Sonra hepimizi eve çağırdılar.Oyun bitti.”
“ bir duvar dibinde küs oturan o çocuğun omzuna dokunup yolları, zamanı ve rüzgarı göstereyim ona.Çünkü çocuklar erken avutulmazlarsa bir ömür geçmez acısı.”