Meva
@___meva___
Hiç ender hiç
Lisans
124 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Jose saramago nin körlük kitabını hep çok merak etmiştim ve kalemini de ama ölüm bir varmış bir yokmuş kitabını okumak nasip oldu aslında iki başlarda biraz sıkıcı idi ama sonraları çok sevdim kitabın bitmesini istemedim belki de ölümün gözden kaçırdığı mektup beni kitaba bağladı
Reklam
Kitabı okuduktan sonra bir daha okumam gerektiğini düşünüyorum bazı sayfalarda dakikalarca durup düşündüm hayatımdaki insanları ve beni anlatan birçok kişinin öyküsü başarısı veya tökezlediği hikayeler anlatılıyor . Herkesin bir kerede olsa okuması gerekiyor . Yaşadığımız hayat , düşünce tarzımız yaşayışimiz , hayatımıza aldığımız veya hayatımızdan çıkardığımız kişilerjn bağlantısı gizemi yine çocuklukta sakliymis . İçinde doğduğumuz çevre , genetik kodlarla aktarılan bilgiler , ebeveynlerin psikolojisi veya onların çocuklukları ve yaşam tarzlari , karakterimiz, sonradan çevreden sosyal öğrenme ile öğrendiklerimiz bunların toplamı bizim hayatimizi oluşturuyor ve bunlarda şemalarimizi oluşturuyor. Şemaları degistirmek çok çok zor ama imkansız değil.. Kitabı okuduktan sonra çevrenizdeki kişileri incelerken buluyorsunuz kendinizi bu kişi de şundan dolayı bu şema var veya bu durumdan dolayı böyle bir karakteri var die analiz yaparken buluyorsunuz kendinizi . Bu kitap hayatın her alanını kapsıyor...
İlerleyen insanın hedefine varmaması imkansızdır .Er ya da geç hedefine ulaşma ümidi vardır . Duran bir insan nasıl yol alabilir ? Yol kendiliğinden ayağınıza gelmez ki !..
O kadar özel bir kitap ki akışı çok güzeldi ve bana Umut un hep var olduğunu içinde küçücük bir kıvılcım kadar bile varsa bir şekilde tutuşup bir etkinin oluşabileceğini gösterdi ...
