"Nerede iki insan gördümse, orada hep bir güc istenci, kudret gördüm. Uşağın istencinde bile efendi olma iradesi gördüm. Daha güçlü olanın iradesi, zayıf hizmet etmeye ikna eder. Bu irade, hep daha zayıflara efendilik etmek istediginden, hiç vazgeçmek istemeyeceği tek hazzı olacaktır onun.."
- Friedrich Nietzsche
Önemli olan, yaşanılandan ders çıkarmaktır. Yaptığını ve yaşadığını bir hata olarak görüyorsan onu tekrar yapmamaktır. Doğruyu cebine koyup yanlış olanı bir kenara bırakmaktır. Yani önemli olan, geride bıraktıklarından pişman olmamaktır. Kalmışsa içinizde bir pişmanlık, bunun için kendinizi suçlamamaktır. Kızgınlıkla aynada baktığın yüzünle arayı fazla soğutmadan en kısa zamanda tekrar barışmaktır. Aksi halde bu ruh hali sizi en geç bir hafta içinde depresyona sokacaktır. Ve girdiginiz bu depresyon belki aylarınıza, yıllarınıza mal olacaktır. Ayrıldıktan sonra en temel kural, hayata tekrar tutunmaktır. Aynada yüzünüze ve hayata gülümseyerek, "Nerde kalmıştık," diyerek adım atmaktır.
Güneş gibi olmalı insan.
Batmasını bildigi gibi doğmasını da bilmeli. Kendini yakmasını bildiği gibi kendine ışık da olabilmeli.
İlham olmalı insanlara.
Işık tutmali yollarına.