Kendi kendine kalmayı seven, kitaplardan başka dost ve sevgili olmadığına inanan, çocukları, çiçekleri, türküleri ve kuşları seven insanlardan bir insan. Sade vatandaş. Okudukça cahilliğini gören bir okur.
"Sana şunu da söylüyorum: Yalnızız, bizi kimse duymuyor." "Tanrı duyuyor bizi!.." dedim.
"Ben Tanrı'dan korkmam, o anlar ve bağışlar. İnsanlardan korkarım ben; onlar anlar ve bağışlamazlar.
Kitap harika ancak çeviri o kadar kötü ki okurken yoruldum... Ama değindiği konular, konu başlıkları, içerik muhteşem... Çeviri daha iyi olabilirdi. Üst düzey bir bilinç ve dikkat istiyor. Donanımlı olan bir zihin daha iyi anlamdıracaktır. Şefik Can'ın Mesnevisi tercümesinde dipnot düşülmüştü bu kitap... Ketebe yayınları güzel kitap basıyor, kapakları iyi güzel ama çevirileri de bir o kadar yetersiz... En azından bana göre...
Seni birçok kuşku yiyor, çok şey istiyorsun, çok soruyor, yüreğini kemiriyorsun; ama iyiliğin için söylüyorum, karşılık bulmak için acele etme; sen onu bulmaya gitme, o gelip seni bulacak; dediğime kulak ver, rahat ol, geliyor. Bir İbrani ruhlarını arıyormuş. Artık can verdiği bir sırada, Tanrı'nın kendisini aradığını anlamış."