Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her ne kadar ışığına tahammül edemiyor olsam da, zindanın penceresinden hep aya bakardım. Onun tüm kaybettiklerimin üzerinde ışıl ışıl parladığını düşünmek bana öyle büyük acı verirdi ki...
O hüzünlü ayışığında babasının boynuna sarılıp başını göğsüne yasladı. Tıpkı güneş ışığının, -tıpkı fani insan ömrü denen o ışık gibi- gündoğumunda da günbatımında da hüzünlü olması gibi, ayışığı da hep hüzünlü değil midir zaten?