"Özümüz artsız, aralıksız bir akıştır," diyordu Marcus Aurelius. "Kimi şeyler doğma, kimileri ise ölme telaşında; doğmakta olan şeyin bir parçası şimdiden ölüyor ya da çoktan öldü bile; ama bu sonsuz akış ve dönüşüm dünyayı sürekli olarak yeniler, tıpkı ortaksız, aralıksız akıp giden zaman ırmağının sonsuzluğu yenilemesi gibi."