Hangi ay olduğunu anımsamıyordum,hatta yılını bile. Yalnızca bu anının içimde yaşadığını biliyordum; mutlu geçmişin kusursuzca mumyalanmış bir parçası; yaşamlarımızın dönüştüğü bu gri, boş tuvale atılan rengarenk bir fırça darbesi.
Rahibe Teresa'nın da dediği gibi,
"Mevcut anda mutlu olmak,yeter de artar bile. Her geçen dakikadır ihtiyacımız olan tek şey, daha fazlası değil."
Eğer her anın eşsiz olduğunun farkına varırsanız, mutluluk peşinde koşmanıza gerek kalmaz.