Ceyda Adıyaman Öztürk
@__okur
Nöhü yl/ Kelam
İslam’ın kızı kültürlüdür, donanımlıdır, ferasetlidir. İslam ona şeref, asalet ve itibar verir.
Bookstagram: instagram.com/__okur__?igsh=M...
_okur_
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ahmed b. Hanbel’e fetva soran kadın:
“Bazen bir topluluk benim evimin önünde ellerinde meşalelerle geçerken, bazı insanlarla durup sohbet ediyorlar. Bende bu esnada onların meşalelerinin ışığından istifade ederek yün seğiriyorum. Eğer bunda bana bir vebal olacaksa, beni bu durumdan kurtar!”
Tür: Öykü
Dergah yayınlarının kitap kapaklarına hayran olmamak elde değil. Bu kitabı alırken de kapak dikkatimi çekmişti. Kitabın ismi de merak uyandırdı elbette ve nihayetinde de okudum. Fakat öykü türü olma hasebiyle kafamın dağınık zamanına denk gelişinden olsa gerek çok fazla sıkıldım ve bir türlü odaklanamadım.
Zamanını iyi ayarlasaydım olumlu şeyler yazabilirdim, bundan sebep siz kitaba şans verin derim.
Kitabın tanıtımını dergah yayınlarından okumanızı isterim. Merak edip okumak isteyenlere fikir olsun diye buraya ekliyorum.
“Fazıl İskender’in Abhazya’yı insanlarıyla, manzaralarıyla ve tüm atmosferiyle mitolojik bir anlatıya dönüştürdüğü hikayeler dünyasından ilk kitap olarak Çegemli Sandro Dayı’yı yayınlamıştık. Kafkasların çok kültürlü, haritalanamaz karmaşıklıktaki yaşam dünyasına tanık olduğumuz bu hikayelerin devamı niteliğindeki Çik ve Puşkin’de biraraya gelen öyküler çocukluğun büyülü günlerine odaklanıyor. Sadece dünyanın kıyısında kalmış bir dünyada geçmez bu öyküler, aynı zamanda insanın hafızasının da kıyısında köşesinde unutulmaya yüz tutmuş anıların sahasında geçer. Herkesin çok erken vedalaştığı çocukluğa edebiyatla bir dönüş vadediyor Çik ve Puşkin.”
“Dünya
sırtına çevrilmiş hamalın
yorgun kalkışı
şehrin torbalanmış sıcağına”
İşaret Çocukları şiir kitabının en beğendiğim bölümü oldu bu satırlar.
Cahit Zarifoğlu’nun 1967'de yayımladığı ilk kitabıdır "İşaret Çocukları"
Edebiyat dünyasında şiirlerinin kapalılığı ile dikkat çeken Zarifoğlu, okunduğunda herkese ayrı bir görsel sunuyor.
İki noktayı eleştireceğim, ilki; bazen çok çok saçma diyebileceğimiz cümleleri ünlü edebiyatçılar söylediğinde sanat oluyor. Çoğunluğuna anlam yüklesem de yine de eleştirmeden edemiyorum. Zarifoğlu da onlardan biri.
Bir diğer eleştirim ise şiir sahasında müstehcen tabirlere tahammül edemiyorum. Mâna ağaçlara gökyüzüne çıksa bile bu tarz ibarelere gerek yok. Şiirin batılılaştırılması olarak görüyorum ben bu durumu. Batıya karşı bu kadar tepkili isimlere yakıştıramadığım bir durum bu. ( Bu arada bu kitapta fazla yok fakat bazı kelimelerden rahatsız olduğum için edebiyat sahasındaki genel şiirler adına da değinmek istedim.)
Olumluya geleyim, Cahit Zarifoğlu edebiyat alanında da Müslüman kimliği ile de sevdiğim biri. Kendisinden istifade etmeyi severim
Yedi Güzel Adam’ın içinden kendime en yakın bulduğum isimle Zarifoğlu’nun şiirini özetleyelim.
Rasim Özdenören diyor ki “Cahit Zarifoğlu’nun şiiri bunca anlaşılmaz, kapalı ya da zor anlaşılır bulunmasına rağmen, şimdiye kadar hiçbir aklı başında şiir okuyucusu (eleştirmen ya da okuyucu olarak) bu şiirleri reddetmek, yok saymak cesareti gösterememiştir.”
Gösterilmez tabi :)
Velhasıl, şiirlerini düşüne düşüne, seve seve okurum. Yazıları, denemeleri hakeza. Kültürel mirastır gözümde. Keyifli okumalar…
