Hayatta çocuk yetiştirmekten daha mühim baska bir uğraş varsa ben bilmiyorum.Anne babalar icin bir insanı hayata en iyi şekilde hazırlamaktan daha önemli bir iş yok.
Zayıf ve yorgun düşmüş zihinleri fethedebilmek ve bu zihinleri yaşamın büyük duygularıyla doldurabilmek için duruşlarını ve ses tonlarını sahneye hazırlanan aktörler gibi özenle çalışmaları gerekiyor öğretmenlerin.
Küçük çocuklara eğitim verirken oyunlara sık sık da saçma konuşmalara katılarak çocukların düzeyine inmeleri gerektiğine inanıyorlar. Oysa, bunun yerine, çocuğun ruhunda uyuyan insanı nasıl uyandıracağımızı bilmemiz gerekiyor. Bunu içten içe hissedebiliyordum ve çocukların ilgisini çeken, onları yüreklendiren şeyin materyaller değil, ses tonum olduğuna inanıyordum.