Ve Ahmed Arif, Leyla’sına seslenir..
Sevdiğim,
Çaresizliğimden gayrı hiçbir kabahatim yok benim.
Aşına,
Ekmeğine,
Kahrına,
Karanlığına,
Özlemine,
Umuduna kat beni.
"Sonra yavaş yavaş mantığım değişti. Hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. Vâkıa bunlar bir günde olmadı. Hatta çok güçlükle ve adım adım oldu. Hatta çok defa bana rağmen oldu.
~ Fakat oldu".