Kaybetmenin ve unutmanın eşsiz ustası insanlar, her yerde, hayatın her alanında idi ler
ancak onların yaşayan gerçek insanlar mı yoksa yangın ölüm ve yıkımlardan artakalmış insanların gölgeleri mi olduğunu bilmiyorum.
Şehre her inip kalabalıklara karıştığımda yüreklerin eskisi gibi atmadığına daha önce olan hiçbir şeyi hatırlamadıklarına, ruhlarının geçmişte olduğu gibi hayata, dostluğa ve arkadaşlığa açık olmadığına şahit oluyordum.
Dilleri , ağızları kendi gerçeklerine kapalı kilitli kapılarmış gibi geliyordu bana.