Annem, kimseye iğnesine iplik geçirtmeyecek kadar gururlu bir kadındı. Bir gün okuldan döndüğümde, elinde iğne, ipliği deliğe geçiremediği hüngür hüngür ağlar buldum onu.
Seni ona değişeceğimi mi sandın? Hayır, yapamazdım bunu. Çünkü, Sadık hiçbir zaman sevmedi beni. Tanrı selamını bile mektubun en sonuna kordu. Gecikmiş sevgisi kendinin olsun, artık istemiyorum onu. Başkasının ne diyeceğine de aldırdığım yok. Sevgilim sensin. Garibim, seni kimselere vermem. Çoktandır vurgunum sana, meğer bilmeden de sever, beklermişim seni. Beklediğimi bilmiş gibi bana geldin işte.