Köklerin neredeyse orada çiçek açarsın...Büyükannemin söylediği en güzel sözdü bu.Çünkü kökün ne kadar güçlü olursa vereceğin meyve de o kadar güzel olur.Ancak benim meyve verecek dallarımı daha on yedi yaşındayken kırdılar.Dün ile bugün arasında öyle çok fark var ki...
Eve doğru yürürken ,sonsuz gökyüzündeki her yıldız bir kristal gibi parlıyordu.Christine bir an tüm evreni görebiliyormuş gibi hissetti.Kollarına kendine dolayarak dünyadaki başka yerleri hayal etmeye çalıştı.İnsanların istediklerini söyleyebildikleri ,istediklerini yapabildiklerini yerleri.Burada yaşananlar hakkında en ufak bir fikirleri var mıydı?Neler olduğunu umursuyorlar mıydı?