Pepûle
@_asmona_
Acaba biz, dünyamızdaki özgürlüğünü bitişini izleyen martılar mıydık?
#107688808
#107287896
#106946802
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Güneş ve havadan dolayı sarhoş olduğum halde, özgürlükten başka bir şey nasıl düşünebilirdim ki... Umut, çevremdeki gün ışığı gibi içimde doğuyordu.
Sonra bir gün, Ömür Hanım, parmaklarımızın baktığı yerlerden, kirpiklerimizin rüzgârlı kıvrımlarından, arzularımızın terleyen yalnızlığından bize gülümsemeye başlıyor. Biz görmeye başlıyoruz. Sevmeye başlıyoruz. Acıyı anlıyoruz. Yaşamaya inanıyoruz. Boşluk menevişleniyor. Ağaçlar var oluyor. Böcekler konuşuyor. Zaman, soluk alıyor. Gökyüzünü öpüyoruz. Dokunmanın tanrısal hazzıyla korkularımıza bile gülümsüyoruz. Sevincin günahı yok artık!
Dünya gittikçe büyüyen bir tedirginliğe dönüştü. Belki de yaşama korkusu. Aslına bakarsanız korkudan öte bir durum. Vazgeçme. Kabullenme. Kimsenin görmediği bir kırılma.
*
Pepûle
@_asmona_
·seni yalnızlığından tanıdım
kirpikleri kırık çocuk
çiğneyip durduğun dudaklarından.
gözlerin küllenmiş yangın yeriydi
bir eylül göğünün bulut kümeleri
donuk bakışlarında;
hüznün nasıl da benziyordu
benim ilkgençliğime