"Üşüyorsun, hastasın ve aptalsın."
"Kanıtla!" dedim.
"Kanıtlayayım. Üşüyorsun; çünkü yalnızsın. Sana yaklaşıp içindeki ateşi alevlendirecek biri yok. Hastasın; çünkü insana verilmiş en güzel, en yüksek, en tatlı duygu senden uzakta kalıyor. Aptalsın; çünkü ne kadar acı çeksen de o duyguyu yanına çağırmıyorsun. Seni beklediği yere yaklaşmak için tek adım atmıyorsun."