“Keşke daha uzaklara gitmeseydik de kendimize güneş sisteminin dış kenarından bakmaya çalışmasaydık. Keşke kendimizi, böylesine büyük bir boşlukla çevrili, zar zor görünen bir toz taneciği olarak görmeseydik.”
“İnsan yapıcıdır, yeni yollar açmayı sever, bu su götürmez bir gerçektir. Fakat neden acaba bir yandan da yıkmaya, her şeyi kaos haline getirmeye bayılır?"
“Bu neydi, bilmiyorum ama insanın yüzüne böylesine çarpan, kalbine ince uçlu bir kalemle incecik, belki görünmeyecek bir çizgi atan bu cümlelerin oturup biraz düşünülmesi gerekiyordu. İnsan olarak ne acelemiz vardı şimdiki zamanda? Durup bakmayı, gerçekten görmeyi, dinlemeyi, okuduğumuzu anlamayı, sevmeyi ve sevilmeyi beceremiyor, her şeyi aceleye getirip duruyorduk.”