Tuğba

“Keşke daha uzaklara gitmeseydik de kendimize güneş sisteminin dış kenarından bakmaya çalışmasaydık. Keşke kendimizi, böylesine büyük bir boşlukla çevrili, zar zor görünen bir toz taneciği olarak görmeseydik.”
Sayfa 86
Alıntı
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
“Bazı şeyler durup dururken olur, demişti annem. Korkunç bir yanıttı bu, verilecek en kötü yanıttı.”
Sayfa 23
Alıntı
“İnsan yapıcıdır, yeni yollar açmayı sever, bu su götürmez bir gerçektir. Fakat neden acaba bir yandan da yıkmaya, her şeyi kaos haline getirmeye bayılır?"
Sayfa 36
Alıntı
“Ve çaresizlik, sırf o kadar yol geldiğin için artık sonunu görmek istemesen de geri dönememek miydi?”
Sayfa 382
“Bu neydi, bilmiyorum ama insanın yüzüne böylesine çarpan, kalbine ince uçlu bir kalemle incecik, belki görünmeyecek bir çizgi atan bu cümlelerin oturup biraz düşünülmesi gerekiyordu. İnsan olarak ne acelemiz vardı şimdiki zamanda? Durup bakmayı, gerçekten görmeyi, dinlemeyi, okuduğumuzu anlamayı, sevmeyi ve sevilmeyi beceremiyor, her şeyi aceleye getirip duruyorduk.”
Sayfa 381