Öfemizm: Örtmece, hüsnütabir, edebi kalem. Ayıp, çirkin şeylerin usturuplu şekilde, daha masum kelimelerle ya da karşıtı kelimelerle söylenmesi.
1984 kitabında 382. sayfada geçen bir kelime.
Tarihin geçmiş dönemlerinin çoğunda çocukluk, gençlik ya da yetişkinlikten ayrımlı bir olgu olarak görülmüyordu. Hristiyanlığın etkili olduğu çağlarda bile bu küçük varlık dikkate alınmadı. Ressamlar, bebeği minyatür annenin kucağındaki bir yetişkin olarak betimlediler. Çocuklar Rönesans'ta Hristiyan faizcilerle belirdi. Yüzyılımızdan önce ne yoksullar ne de varsıllar çocuk elbiselerinden, oyunlarından veya çocukların yasalardan bağışık olduğunu biliyorlardı. Çocukluk burjuvalara aitti.