-Sesi Göğe Delmek-
Her zamanki gibi kimsesizim,
Gecenin en ağır yerinde.
Öyle acı, öyle çaresizim ki
İçimde sanki bir enkaz büyüyor.
Ağlasam, sesim içime düşüyor;
Çırpınsam, kimseye değmiyor.
Haykırsam göğe doğru,
Yıldızlar bile susuyor.
Derdimi kime bıraksam,
Hangi yüreğe sığarım, bilmiyorum.
Aydınlığa bir adım atıyorum,
Gölgem bile terk ediyor beni.
“Yalnızlık” diyorlarmış meğer,
İçimdeki derin haykırışa.
Oysa ben,
Bir zamanlar
Kahkahalar bırakırdım bu hayata…
18 Nisan 2025 /22:32
Barış Uçar
“Eğer kendinize yardım etmezseniz, kimseye yardım edemezsiniz. Ve kendinize karşı sağlıklı bir sevgi beslemiyorsanız, başkalarını da gerçekten sevemezsiniz.”
“Önce insan kendine düşeni yerine getirecek, bütün gücünü sarf edecek, her tedbire başvuracaktı. Sonra da Allah’a güvenecek ve dayanacaktı. Hz. Mûsâ’nın âsâsı yere bırakılmadıkça yılan olmayacaktı. Yani kul az da olsa bir şey yapacaktı…”
“Bugün hâlâ putçuluktan kurtulamayanlar, zihin yapısı olarak asırlar öncesinin putperestlerinden daha yobazdı, daha kabaydı. Medeniyet, fikirde ve anlayışta mücerrede doğru yükselişle anlaşılmaktaydı.”
“İslâmiyet, eskiden beri büyük bilinen kişilere hiçbir üstünlük tanımıyor ve hiçbir pâye vermiyordu. Bununla da kalmıyor fakir ve zayıf mü’minleri onlara eşit kabul ediyordu. Üstünlüğü ancak “takva” ölçüsüne bağlıyordu. Bugün bile toplumlarda, kabul edilmiş düzene ters düşen düşünce, fikir ve teşebbüsler, haklı da olsalar, “yasadışı” ilân edilmekte, her türlü önleme ve cezalandırma yoluna gidilmekteydi.”