Betül

güneş battığında, ışıklar söndüğünde ve ay saklandığında değildi insanın en çok karanlıkta hissettiği an.
Sayfa 147
Reklam
"biz yalandan umut etmişiz. yalandan keşke demiş, yalandan rüya görmüşüz." "kandırmışım bizi, değil mi?" "kandırmışsın bizi."
Sayfa 25
"aşk işte, Nevzat'ın söylediği gibi insanın hissedebileceği en yıkıcı duygu. hepimiz bunu biliriz aslında, bilmesek de hissederiz. gel gör ki bu duygudan da vazgeçemeyiz. kapımızı çaldığında biraz tereddüt etsek de çok fazla bekletmez, büyük bir heyecanla buyur ederiz içeriye. bedelini de öderiz tabii sonunda..."
"aşk be Ali, aşktan söz ediyoruz ya. aklın bittiği, duyguların başladığı yerden. aşk çok güçlü bir duygu evladım. bizi bizden alıyor. ne yazık ki her zaman da olumlu sonuçlar doğurmuyor. hanımlar bana kızacak ama aslına bakarsan çoğu acıyla bitiyor. aşk, gerçekten de çok yıkıcı bir duygu..."
sahiden de sevginin iyileştirici bir gücü vardı. elbette yalansız olanın, çıkarsız olanın, hakiki sevginin.