Derya
@_benderya_
IG--> instagram/ _ben.derya_
“Güvensizliklerin üstesinden gelmeye yönelik bir başka yaklaşım da onları etiketlemektir. İçini kemiren şüpheler yüzünden bir türlü harekete geçip ilerleyemeyen bir sanatçıyla çalışıyordum. Ona, Budist “papancha” kavramına aşina olup olmadığını sordum. Düşüncelerin baskınlığı diye çevirebileceğimiz bu kavram, deneyimlerimiz karşısında zihnin kafa bulandırıcı gevezeliğini ifade eder.”
Rick Rubin - Yaratıcı Eylem: Bir Varolma Biçimi
Rubin, yaratıcılığın doğuştan gelen bir yetenek olmadığını, insan olmanın ayrılmaz bir parçası olduğunu söylüyor. Bunun illa bir sanat eseri olması, görünür olması ve vitrinde sergilenmesi gerekmiyor. Bu bir sohbet, bir problemin çözümü ya da mobilyaları yeniden düzenlemek olabilir diyor.
Bu kitaptan şöyle çıkarımlar yapmanız çok olası.
Yaratıcı olmak, herhangi bir şeyi üretmeden önce durmak, düşünmek, o ana odaklanmak, bir şeyin dışa vurması için önce içeriye bakmak. Hata yapmaktan korkmadan, mükemmel olmasını beklemeden başlamak. Sonra farkındalık. Çevreye, doğaya, insanlara ve hatta ne söylediklerine odaklanmak, duymak ve dinlemek.
Elbette bu kitapta devasa ve yeni fikirler yok; sadece var olmak, hayata nasıl baktığın, orada ne gördüğün ve ne duyduğun asıl mesele. Aslında her şey görmezden geldiğimiz farkındalık ile başlıyor. Ve bence işin güzelliği de burada.
Sözün özü, yaratıcı olmanın sadece bir eylem değil, aynı zamanda bir var olma biçimi olduğunu görüyoruz.
Bu arada Rick Rubin, Metallica, Red Hot Chili Peppers, Imagine Dragons, Kenya West, Adele, Ed Sheeran gibi dünyaca ünlü isimlerin albüm yapımcısı. Ayrıca Time’ ın “Dünyanın En Etkili 100 Kişisi” listesine giren isimmiş. Kariyeri boyunca edindiği deneyimleri bu kitaba aktarmış.
Büyük iddiaları olmayan, sakin bir kitap. “Bu kitapta söylediklerimden işinize yarayanı alın
Reklam
“Yeni yaptırdığı dolgularıyla yüzü yalbır yalbır, bir ay parçası gibi parlıyor. Ona “Senin adın artık Gülten değil Ayten olsun” demek istiyorum. Demiyorum. Ama yer çekimi diye bir şey var Gülten. Kartal kalkar, etler sarkar. Kestir, biçtir, askıya aldır… Nereye kadar?”
Başar Başarır bu kitabıyla 2014 Yunus Nadi Öykü Ödülü almış. Kitabın daha ilk satırlarında sesli gülmeye başladığımda, “Vay canına” dedim. “Daha başı böyleyse sonuna kadar neler olacak”
Kitapta birbirinden farklı 9 uzun öykü var. Güldürürken de düşündüren bir kitap. Örneğin, en başta yaptığım alıntının bulunduğu Seher isimli hikaye, kadın, erkek ilişkilerini ve evlilikleri ele alıyor. Seher ile Gülten eşlerinden epeyce dertliler.
Kitaba ismini veren Teklifinizle İlgilenmiyorum öyküsü, orta yaş krizine girmiş Reha Bey’i anlatıyor. Eytan’ la başı dertte Reha Bey’ in :)
Müzedeki Çocuk hikayesinde açıkçası gülmedim, o biraz yaralayıcıydı. En son ‘Hangi Şeyler?’ hikayesi ise gezi olayları döneminde geçen bir aşk hikayesi. Kahrolsun bağğzı şeyler, Orama toma burama to gibi dönemin mizahına dokunmuş.
Bu kitap tam bir kara mizah. Keyfinizi katlamaya, beyninizdeki serotonin seviyesini arttırmaya birebir. Bunun dışında günlük hayattan ya da dedelerin, anneannelerin yani eski insanların kullandığı o deyimleri, atasözleri çok yoğun bir şekilde kullanmış.
Ancak;
Kitabı bir kaç sayfa okuduktan sonra, nasıl olur da bu kitap sadece iki baskıyla kalmış olabilir diye düşünmüştüm. Çok keyifli çünkü. Fakat sonlara doğru argo ve küfür kota sınırımın haddinden fazla aştığını, artık bir yerde can sıkıcı (yani benim öyle bir küfür dağarcığım yok) boyutlara geldiğini fark ettim. Kitap aşırı keyifli fakat argoyu neredeyse her iki satırda bire kadar düşürmesi beni biraz irite etti. Kullanılan deyimler ve atasözleri de
“Ey sevgi, neden böyle serseri bir gecede geldin evime? Bir nefesin bile, kelebek gibi tenimden geçebileceğini öğrettin, öyleyse götür sözlerimi sevgiliye: Seni hep seveceğim!”
Dün sabah evden çıkmadan önce alelacele bir-iki fotoğraf çektim. Hiç birinde kitap ismi tam çıkmamış. Üstelik de rujum, açık ara farkla kırmızı kontenjanından faydalanıp ipi göğüslemeyi başarmış :) Ancak pek tabii bu postun konusu, elimdeki Yekta Kopan’ ın Kediler Güzel Uyanır isimli kitabı.
İçerisinde yine birbirinden güzel hikayeler var. Biraz buğulu, çokça duygulu. Fakat asıl güzel tarafı var ki , o da çok zekice tasarlanmış olduğu. Tasarlanmış diyorum çünkü ben kelimelerle bu kadar güzel oynandığını bu kitapta gördüm.
Örneğin ‘Geometri’ hikayesinde tüm kelimeler G harfi ile başlıyor. ‘Hayır!’ İsimli hikayesinde tek kelimelik cümlelerle anlatılmış bir hikaye.
Fakat Matruşka. En çok onu sevdim. Aynı hikaye dört bölümden oluşuyor. Her bölüm, matruşka gibi içini açtıkça küçülüyor. Her bölümde kelimeler azalıyor. Ve dördüncüsünde sadece iki kelime kalıyor.
Aşk, ayrılık, özlem ne arasan var bu kitapta. Zaten raflarda gezinirken ismini görünce almaktan asla geri duramadığım bir kitaptı. Çünkü kediler gerçekten güzel uyanır
.
