“Bu çılgınca, Mösyö İbrahim, zenginlerin vitrinleri ne kadar da fakir. İçinde hiçbir şey yok.”
“Lüks budur, Momo, vitrinde bir şey yok, mağazada bir şey yok, her şey fiyatın içinde.”
Demek evdeki gibi okulda da küfür yemem, bulaşığı çamaşırı yıkamam, ders çalışmam, yemek pişirmem, öteberiyi taşımam yeterli değildi; bu iç karartıcı, boş, sevgisiz koca evde bir başına yaşamam, işsiz ve kadınsız bir avukatın oğlu değil de kölesi olmam yeterli değildi, bir de hırsız muamelesi görmen gerekiyordu!
Madem çaldığımdan şüphe ediliyordu, o halde çalacaktım.