Berfin Cengiz

Burası gölgeler ve sisler diyarı; adımız bir yerlerden nida edilmiş de dönüp bakmışız şu fâni dünyaya. Bir anlık oyalanış sanmışız ömrü, meğer zamanla oyalanmış, yüzlerde avunmuş, sofraların kalabalığına aldanmışız. Ve en çok da unutuşun sessizliğinde kaybolmuşuz.
Şiir
Çocukluğumun geçtiği o park… biraz kırgın, biraz mutlu bir hatırlanma. Sanki zaman orada daha yavaş akıyor, gülüşler hâlâ ağaçların gölgesine sinmiş gibi. Ben her geri döndüğümde, hem kendime rastlıyor hem de içimde unuttuğum bir şeyi eksik buluyorum. içimde bir yer hâlâ orada kalmış gibi. O parkın ışığı, o sesler, o yarım kalmış gülüşler zamanın içinden sızıp ara ara bana dokunuyor.
Duygu ve Düşünce
Karanlık ağir ağir çekilirken, pencerenin aralığından süzüldü ilk nûr. Sükûn derin bir nefes aldı ve ufuk, turuncu rengiyle ağir ağir boyandı. Ağaçların dalları nazlı nazlı sallanırken, her yaprak yeni bir günün müjdecisi gibi titredi. Dudaklarımın ardında bir hüzün suskunluğu birikti ve zaman bir an için durdu sanki. Berfin
Şiir