"Ayrıca bana, "Demek hiç umudunuz yok, tamamen yok olacağınız düşüncesiyle mi yaşıyorsunuz?" diye sorarken sesi de titremedi. Evet, diye karşılık verdim. Başını öne eğip tekrar oturdu. Bana acıdığını söyledi. Bunun bir insan için dayanılması imkansız bir şey olduğunu düşünüyordu. Bense yalnızca onun canımı sıkmaya başladığını hissediyordum."
"Asıl önemli olan şudur ki, akıllı sıradan biri bazen kendini bir dahi, orijinal bir insan olarak görse de, kalbinde onu sonunda umutsuzluğa düşürecek kadar ileri gidecek bir kuşku kurtçuğu da hiçbir zaman eksik olmaz. Buna boyun eğecek olursa da içine işlemiş kibri tümüyle zehirlenir. "