Bilge Aslan
@_bilgeeaslan
Herkesin bahanesi var, senin yok. Günahlı bir gölgenin serinliğinde biraz bekleyebilirsin, daha sonra burada kalamazsın, başa dönemezsin!
Puan vermedi·514 syf.·
2023 3. kitabı
"Onlar da İnsandı" romanının devamı niteliğinde olan romanda Kırım'ın hazin öyküsü bu defa Çilingir'in oğlu Selim'in başkahramanlığında okuyucuyla buluşuyor. Her ne kadar roman desek de Tatar milletinin Sovyet egemenliği altındaki hazin yaşanmışlıklarını tüm gerçekliğiyle ortaya koyan bu kitap adeta bir Tatar biyografisi hükmünde. Kırım'ın Tatarlardan arındırılma süreci Akmesçit'in Çukurca köyündeki olaylarla okuyucunun seyrine veriliyor. Kitap, tek dertleri topraklarını istedikleri gibi ekip insanca bir hayat sürmek olan Çukurca köylüsüne yine onların içlerinden olan ancak zihni komünizmle zehirlenerek toprağına ve milletine yabancılaşmış Selim Çilingirov'un kolhoz başkanı olarak görevlendirilip köyde faaliyet göstermesiyle başlıyor. İkinci Dünya savaşında başına gelen olaylar neticesinde halkına yaptığı haksızlıklarla yüzleşen Selim'e kitabın sonunda toprağının ve milletinin değerini anlamış ve her ne pahasına olursa olsun köyünden vazgeçmeyen bir Selim olarak veda ediyorsunuz. Sonunu İkinci Dünya savaşında sürgün edilen Tatarlar'ın 1962'den sonra tekrar Kırım'a dönme mücadelesinin simgesi olarak yorumladığım bu eser, Kırım'ın yakın tarihini görmek ve Tatar kardeşlerimizin vatan ve millet sevgisi uğruna yaşadıklarını içselleştirmek adına okunmaya değer..
"Yeniden yeşereceği, gövdesinden filizler fışkıracağı sona erdi sanılan bir ağaç değil mi Kırımlılar?
Ulusça bağımsızlıklarını yitirdikleri günden başlayarak ağacın dalı budağı kesilmedik bir devre geçmedi. Gene de taze filizler fışkırdı gövdesinden. Filizler kalınlaşıp dal budak olmasına zaman kalmadan tekrar kesildiler. Gövde yeniden filizlendi. Sonunda kökünden kesilip uzak, ıssız ve kısır bir toprağa atıldı. Orda da yeni filizler fışkırdı gövdeden; filizler dal oldu; dallar uzadı uzadı, ağacın bin yıl önce
İyi değil bu savaş. İyi değil, oğlum, iyi değil. Savaş mı olur böyle? İhtiyar bir adamım ben. Hem, çok ihtiyar bir adamım. Çok da savaş gördüm. Hey, kendim de savaştım. Bilir misin, benim büyük ağabeyim, benden sekiz yaş büyüğü, Plevne'de öldü. Küçüğü de bin dokuz yüz dörtte. Evet, evet, biz de savaştık. Zaman oldu Türk bizi vurdu, zaman oldu biz Türk'ü vurduk. Türk iyi insan... Türk teslim olmaz; ölünceye kadar savaşır. Onlar bizi öyle kahpece vurmazlardı. Benim köylü esir düştü Balkanlar'da. Otuz yıl yaşadı Türk topraklarında. Her gün Rusya'yı özlemiş Türk'ün elindeyken. Sonra döndü Rusya'ya, ama ömrünün sonuna kadar Türk! Türk! Ne güzeldi Türk topraklarında, diye içini çekti. İşte öyleydi o zamanlarda savaş. Ama şimdi... Ho, ho, oho! Kardeş kardeşi vuruyor. Hem kimi? Tatarları! Ben yirmi yıldır işte şu evde yaşıyorum. Tatarlardı komşularım. Gerçeği bilmek ister misin? Söyleyeyim sana. Ziyan görmedim ben Tatarlardan. Müslüman olmasına Müslümandı onlar da. Onlar da Türk'e benziyorlar, ama Tanrı var, Tanrı! İyi insanlardı. Ama bizimkiler ne yaptılar Tatarlara? Yanköy'de Tatarları kurşuna dizdiler, birçoğunu da ağaçlara astılar. Bütün gün pencereden şu ölülere bakıyorum ve kendi kendime, haksızlardı bizimkiler diyorum.
Sayfa 510
Dinle. Günün birinde İngiltere'de İngiliz parlamentosu kalkar da İngiliz halkını haktan, özgürlüğün ve refahından yoksun bırakırsa buna İngiliz halkı ne kadar apışıp kalacaksa, Rus halkı da, kendisine özgür hakları, refah ve mutluluk verildiği gün, o kadar apışıp kalacaktır. Özgürlükle ne yapacağını bilmeyecektir Rus halkı. Belki hiç de kabul etmeyecektir. Çünkü Rus halkı ona yabancıdır. Rus halkını yöneten güçtür. Sen buna ideoloji diyorsun; fakat bu ideolojinin, kırbaç, sopa, değnek ve kamçının ucuna bağlı olduğunu görmüyorsun. Bu, zaten dün ve bugün olmuş bir şey değildir. Tarihin her devresinde Rus halkını idare eden güç oldu, güçtür ve güç olacaktır. Kırbacın ucuna bağlı ideoloji iyi bir ideoloji mi, kötü bir ideoloji mi? Ne fark eder! Bu kırbacı ben kendi vücudumda, başkalarının vücutlarında şaklarken gördüm ve hissettim. Sesimizi çıkardık mı? Yok! Çıkarmadık. Neden? Çünkü biz dövülegelen bir milletiz. Yabancılar bizi dövmezse biz kendi kendimizi döveriz.
Sayfa 105
Bir ideoloji zorla, güçle galip gelir. Rus halkı komünizmi kabul etti. Niçin? Komünizm olduğu için değil. Komünizm Rus halkına mutluluk ve refah getirdiği, getireceği için değil. Çünkü getirmedi ve getireceği de yalnız senin okuduğun kitaplarda yazılıdır. Rus halkı komünizmde gerçek bir güç, çıplak bir güç gördüğü için kabul etti komünizmi. Rus halkı komünizmden kurtuluş beklemiyor. Zaten Rus halkının refaha, mutluluğa, mutlu bir hayata ihtiyacı yok bile! Rus halkı mutluluk ve refah nedir bilmiyor...
Sayfa 104
