Bilge Aslan
@_bilgeeaslan
Herkesin bahanesi var, senin yok. Günahlı bir gölgenin serinliğinde biraz bekleyebilirsin, daha sonra burada kalamazsın, başa dönemezsin!
Daha ne kadar saklanabilirdik seninle:
Yaylalardan nasıl geçtik
Çobanlara yetişemedik ama uzaktan zahmetsiz ve hiç kimseye değil gibi konuşan ağızlardan
Ne bilge sözler dinledik..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan azalarını haramdan muhafaza etmezse ibadetlerinden zevk alamıyor. Uyuşuyor adeta, yerinden kalkamıyor. Göz haramla kirlendikçe kalbin kapıları kilitleniyor, insan hiçbir yerde huzur bulamıyor. Ruha ağırlık çöküyor. Akıl karışıyor.
Sayfa 262
Hicap bir tutam bez parçası değildir Ey Fizze! O emir yedi kat göklerden kadını onurlandırmak için gönderilmiş bir ikramdır. Unutma onu güzel ahlak, iyi amel ve faydalı ilim ile süslemedikçe sadece bez parçası olarak kalır ve basit bir bez parçasından öteye gitmez.
Sayfa 262
°Herkes nafilelerle meşgul olurken, sen farzları îfâ et. Yani farzlardaki rükünleri, vacipleri, sünnetleri müstehabları îfâ et.
°Herkes dünya ile meşgul olurken, sen Allah Teâlâ’yı hatırla. Yani din ile meşgul ol. Dine uygun yaşa, dine uygun kazan, dine uygun harca.
Herkes birbirinin ayıbını araştırırken, sen sadece kendi ayıplarını ara, kendi ayıplarınla meşgul ol ve onları tamir et.
İnsanlığın en çok muhtaç olduğu şeydi bu. Ayıpları örtmeyi en çok toprak öğretirdi insana.
°Herkes dünyayı imar ederken, sen dinini imar et, zînetlendir.
°Herkes halka yaklaşmak için vasıta ararken, halkın rızasını gözetirken, sen Hakk’ın rızasını gözet. Allahu Teâlâ’ya yaklaştırıcı sebep ve vasıtalar ara.
Herkes çok amel işlerken, sen amelinin çok olmasına değil, ihlâslı olmasına dikkat et.”
Sayfa 197
Aranırsın, direnirsin, dolanırsın, oyalanırsın. Yüreğine ahlar dolar da hiçbir şey bulamazsın. Issız sahralar gibi yalnız gecelerde cılız bir ışık ararsın. Kendini tanımayan insan dünya zindanındadır. Bedeni köşklere kurulurken ruhu karanlık kuyularda çaresizdir. İşte bunun içindir tüm ahlar ve yakınmalar. Bilemez ki insan; kurumuş, çorak bir kalbin toprağı ancak Allah sevgisiyle yeşerir ve ancak onunla neşelenir.
Sayfa 189