beşikten mezara talebe
@_birkul_
وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪
âmâdedir,lütfûna vabestedir ebediyet bahçelerim...
Tarih | Felsefe | Sanat | Kitaplar | Doğa
Ey Aşk Dergâhının PîriEdebiyat
Ey Aşıklar Sultanı, ey celvette münzevi! Gölgende ay ışığı dosta tennure olur
Aşka teşne kuşlara bir cân suyu
Mesnevî
Söz Zuhale taşarken galaksi zerre olur
Sır saklayan sedefler gebe dürr ü mercana
Katrede okyanussun, ummanlar katre olur
Hiçlik kâsesinden mey kanardın Yâ Mevlânâ...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Derinleşen UtançFilistin
yama tutmaz bu acı
yazgı ve insan dönüşür değişince hayat
bir acizlik asılı kaldığında omuzlarımızda
bir utanca yurt olduğunda yüreğimiz
toprağın nesi kalır utanmaktan başka
korkuyla sınanır çocuklar
ve dilimiz kekre ağıtların yurdu
yaralı kolların yenine küsüp
bir tutam acıyla yerini ararsa
yaklaşır Kudüs kokusu
yıkıntılar arasında çırpınır mevsim
sararır bakışlarında ölüm türküsü
biz derinleştirirken utancımızı
sen yine de
kimsesiz bir şehrin derdini omuzla
ve yürü dağlar gibi
sonra gömelim içimizin yakınan yanlarını gömelim çocukları
ağıt değmemiş kelimelerimizle
yas törenlerine hazırlanıp
gözlerimiz hüzün teyellerken bakışlarına
özgürlük ve insan hakları
asılı kalsın fahişelerin kirli dudaklarında
Kış KuşlarıEdebiyat
gövdemize yol verdiğimizde sabahları bu akşamdan kalma sırıtış
sesimizin telleriyle ve yüzümüzün trenleriyle teyellenmiş oluyor
alışkanlık diyerek
kurusıkı saatlere artçı çerçevelere çarşı pazar ipliklere boğduğumuz
kış kuşlarına metrekarelik ömürlerle ısınıyoruz
kalbimiz yığınla çığlık ince ıslıklar toplanmış
pozumuzu aşan karlar gibi ahir zamanlı salıncaklar ve yanlış yere çizilivermiş katbekatlar
çatılara kırlangıç hüzünlerine yataklık mı yapmış
ellerimiz bitmemiş bir ay yamyassı kuşları mektupların
dozaşımı yağmurlar gelip kirpiğimize mi dayanmış
Allah'ım affet bizi yine seni sona sakladık
altını çizip hortumların pitoresk gökleri unuttuk
Üstüne deniz çekilmiş mevsimleri uzata uzata örgütlü kuşlar bağlanmışken kışlık örgülerle
dilaltı sürmelerimizi o yalın tüyü kader sandık gün gelip buzlu bir söz kadar ağırlaşınca göz kapaklarımız çifte vatandaşlığa geçmiş geceler kadar çoktan bu şiire yatkın coğrafyalardan gitmeye yüz tuttuk
bu coğrafyalardan göçüp gitmeye yüz tuttuk...
tarihin renkli ipeksi dokunuşlarından gecenin görkemli sessizliğine uzanan
bir ağıt gibi yalnızlık
medeniyetimizin renkli, zengin unutulmuş nezaket örnekleri kaldı elimizde
kaos, ışık, yakın ve uzak
kamusal alanda sivil yolcu itaatkâr kaplumbağa ile yanşan mısırın antik yapılarının pencerelerinden
okunan derin tarih
bir sen bir kaos bir de ışık
evlerin dış kapısında iki tokmak birisi küçük ince ses veriyor
diğeri büyük ve sesi kalın
ince sesli tokmak vurulduğunda
bilirmiş ev halkı gelen bir bayandır
rahat davranırmış kapıyı açarken
kalın tokmak sesi çınladığında avluda bilirmiş ev halkı gelen bir beydir
ona göre hazırlanırmış kapıyı açan kişi
ah! tarihin içinde yürümek ne zor tokmaksız kapılar
çatısız ahşap evler
hiç kapanmayan açık yaralar
bir sen bir kapı bir de şarkılar...
Omzundayken bir elim,
Bir elim uzun uzun şiirler çiziyor havaya
Yol yormuyor insanı belli
Ne çok konuşulacak şey varken
Sana anlatabilmek yalnızca
Sana şarkılardan bahsedebilmek...
İzler çoğalıp kayboluyor yürüdükçe,
İzler belli belirsiz
Hafifliyor da çantamız kamburlaştıkça sırtımız
Bir haberciyi bekler gibi beklerken,
Bir muştucuyu,
Yol ayrımında...
İstanbul BirNokta - Sayı 277 (Şubat 2025)
Süleyman Çelik
İstanbul BirNokta - Sayı 277 (Şubat 2025)
Süleyman Çelik