beşikten mezara talebe
@_birkul_
وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪
âmâdedir,lütfûna vabestedir ebediyet bahçelerim...
Tarih | Felsefe | Sanat | Kitaplar | Doğa
VAHDET-VAHİY DİNİNİN ANA-ÖRNEĞİ:İSLÂMAlıntı
Vahdet fikri ve onun kişileşmiş adı olan Allah, aklın, havsalanın, hayâlgücü ile tasavvurun fevkında olup aşkınlığın, ama aynı anda içkinliğin de kendisidir. İkisi zıt kutuptur. Nitekim aynı varlığın aynı ânda iki durumda bulunması, yukarıda zikrolunmuş sebeplerden ötürü, imkânsızdır. Elbette, mükemmelliğin kendisi, insan düşüncesinin kurallılığı demek olan biçimsel mantığa aşkındır. Allahı zaman ile mekân koordinatlarına yerleştiremediğimizden, Onun özünü, düşünüşümüzün kurallılığı çerçevesinde kavrayamayız. Kendisini bize tanıttığı ölçüde Onu kavrayabiliriz ancak. Kendisini bize tanıttığı yer, İhlás Sûresidir:
"1-O, Tek olan Allahtır;
2- Allah, Sameddir;"
3- O, doğurmaz, doğurulmamıştır;
4- Ona denk ve benzeri olacak bir şey yoktur."
Samed: Kendisi hiçbir şeye bağlı ve muhtâc olmayan; buna karşılık, varlıklaşabilmekiçin her şeyin Kendisine muhtaç kaldığı 'záti kudret'. Bu kavram, Kur'ânda sadece bir kere ve bu Ayette zikrolunmuştur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İslâm metafiziği uyarınca, 'insanın zât'ı 'özbilinc'idir. 'Özbilinc'in 'varolma tarzı', 'kişiliklilik'tir. 'Özbilinc'i bulunmayan, şu hâlde, 'kişiliklileşmemiş'tir. Böyle biri, 'ödev' ile 'sorumluluk'larını 'idrak' edemez. Bu kabil kimseye, 'hâlis hür insan' denemez. 'Halis hür insan'ın kendini 'inşa etme'si İslamın ülküsüdür. 'Hâlis hür insan'ın kendini 'inşası, 'zat'ı olan 'özbilinc'ini geliştirmesine bağlıdır. İmdi insanlaşma ülküsüne aykırı düştüğünden, 'özbilinc'in gelişmesini dumûra uğratan her etken, İslâm tarafından yasaklanmıştır.
'Tarih felsefesi', 'devletleşmiş toplum' diye tarif ettiğimiz belirli bir 'millet'in kendi geçmişine ilişkin tasavvuru sağlayıp geliştirir. Geçmişine ilişkin görüş edinmiş millet, maddi ile manevi gücünü ve takatını, böylelikle de, kimliğini anlayıp kendini açıklamak imkânını elde eder. 'Felsefe' ile ondan türemiş olan 'bilim'in ortaya çıkmamış olduğu bir kültürün tarih, dolayısıyla da kimlik bilinci belirmiş olmaz. Tarih, böylelikle de, kimlik bilincinden yoksun kültürlerin vucut verdiği medeniyetler, tarihte değil, öntarih (Fr protohistoire)' denilen dönemde yaşarlar.
Devletleşmemiş, demekki milletleşmemiş, sonuçta da medeniyetleşmemiş kültürlerse, tarihöncesi (Fr préhistoire) dönemde bulunurlar.
