Anlatamıyorum kendimi, anlatmaktan kaçıyorum. Kaçtıkça kendimle yüzleşiyorum. Kabul etmiyorum kalbimin sesini yenik düşmek istemiyorum bir kez daha. Gidersem sanki kaldığım yerden devam edecekmiş gibi geliyor. Ama biliyorum, gitsem de benimle gelicek aklımdakiler. Acabalar, belkiler , neyseler... En nefret ettiğim sözcükler.