~Bu benim için hayal kırıklığıydı… kendime ne o zaman ne de sonra itiraf edebildiğim bir hayal kırıklığı;oysa bir kadının duyguları,söze dökmeden ve bilincinde olmadan da her şeyi bilir.~
~… o genç adamın o denli itaat ile gitmesinin verdiği hayal kırıklığı… beni durdurmak, yanımda kalmak için hiçbir girişimde bulunmaması… oradan ayrılıp gitmesi konusundaki ilk arzuma minnet ve saygıyla boyun eğmesi… beni kendine çekmek için bir şey yapmak yerine… beni yoluna çıkan bir azize gibi görmesi sadece… ve beni görmemesi… bir kadın olarak hissetmemesi…~
Ama şimdi, geçmişte yaşanmış her şey olduğu gibi düzenli bir şekilde, kendime mesafe koyarak içimden çıkarıp anlatmaya kendimi zorladığım için, ayrıca sizin dinleyici olarak utanç veren bir duyguyu gizlememi ve korkakça susmamı hoş görmeyeceğizi bildiğim için,bugün net olarak söyleyeceğim şu;
~O zaman içimi acıtan şey hayal kırıklığıydı…