Pervane bütün yaşamı boyunca, kız kardeşiyle birlikte aynı aynanın karşısına geçmemek için elinden geleni yaptı. Yüzünü Masume'ninkiyle yan yana görmek, yok sayıp durduğu şeyi böyle apaçık karşısında bulmak, umutlarını yerle bir ediyordu. Ancak insanların arasındayken her yabancının gözü birer aynaydı. Kaçış yoktu..
O ve Peri, onları kuşatan, üstlerine abanan karanlıkta yalnızdılar. Terk edilmişlerdi. Baba onları terk etmişti. Abdullah çölün ve dünyanın gerçek enginliğini ilk kez hissetti. İnsan onun içinde öyle kolay kaybolabilirdi ki! Yardıma koşacak, yolu gösterecek hiç kimse yok.