Ama en mutlu ânı işaret ettiğimizde, onun çoktan geçmişte kaldığını, bir daha gelmeyeceğini, bu yüzden bize acı verdiğini de biliriz. Bu acıyı dayanılabilir kılan tek şey, o altın andan kalma bir eşyaya sahip olmaktır.
Sayfa 73
Reklam
Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum.
26 Mayıs 1975, Pazartesi, saat üçe çeyrek kala civarında bir an
Ona âşık olabilir miydim? Derin bir mutluluk hissediyor ve endişeleniyordum. Bu mutluluğu ciddiye almanın tehlikeleriyle hafife almanın bayağılığı arasında ruhumun sıkışabileceğini, kafamın karışıklığından çıkarıyordum.
Sayfa 50
Unutmak, olağan karşılamak istediğim çarpıcı gerçek gene içime işlemişti. Ona bakarken, çok tanıdık birini görüyormuşum, onu biliyormuşum duygusuydu bu.
Sayfa 21
Her şeyin mantık ve irade gücü ile çözümlenebileceğine inanmak bir yanılgıdır.
Sayfa 131
