Dilara Özer
@_dilaraozer_
…Bu düşüncelerinden de kaçmaya çalıştı.Bütün hayatınca düşüncelerinden kaçmıştı.Son olarak odasına sığındı.Kapıyı kapattı.Sesleri duymaz,görüntüleri görmez oldu.Yemek yemez,içki içmez oldu.Dostundan kaçar,düşmanını bilmez oldu.Sığındığı son yerde de onu buldular.Yerini tespit ettiler.Bütün tanıklar dinlendi.Savunmalar alındı.Gereği düşünüldü.Hiçbir etki altında kalmadan bağımsız olarak karar verildi.Adam kapıyı açtı,içeri girdi ve tabancasını çıkararak ateş etti.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Biliyorsunuz aramızda ıstırap çekenler sizin gibi düşünmeyi henüz unutmayanlardır.Düşünce onlar için yalnız ıstırap kaynağıdır.Bu duruma gelen zavallı düşünce artık onlara hayatlarını düzenlemekte yararı olmayan bir yük ve bizim verdiğimiz hürriyeti kabul etmelerine engel olan bozuk bir makinedir.Bu makine son titreyişlerini yapmaktadır ve durmasını bilmediği için parçalanacaktır.
Şimdi gitmek isterdim.Özür dilemek,kendimi olduğu gibi bırakmak isterdim.Ne yazık bütün bunları gerçekleştirecek gücüm yok.Düğümler istenildiği anda çözülmüyor.Bir söylemekle açılmıyor kapılar.Soracaklar,anlattıracaklar. Neden önce öyle diyordum da şimdi böyle…Beni gene çileden çıkaracaklar sonunda.Yenilginin bile tadına varamıyor insan.Bütünüyle teslim olmanın keyfini süremiyor.Olduğu gibi kabul etmiyorlar Selim’i.Geri dönmenin de çok formalitesi var.Önce bir pişmanlık dilekçesi vereceksin,inceleyecekler.On beş gün süresi var.Soruşturacaklar:eski bağlantılarını kopardı mı?Kitaplığındaki zararlı kitapları ayıkladı mı? Her gün traş oluyor mu?Saçını tarıyor mu artık?Sonra bir deneme dönemi var.Çeşitli insanlarla çeşitli biçimlerde birlikte olacaksın…Katlanamam bütün bunlara.Ben dilekçeme aynı günde cevap istiyorum.Yalnız İsa‘nın katında işler çabuk yürüyormuş.
…Montaigne ne derse desin,hazin bir durum bu.Oysa yaşamış olduğum bir çok yanlışlığı düzeltebilecektim.Bütün ayak izlerimin üzerinden bir daha gidecektim.Yalnız bir kere yaşanıyormuş.
Kimse karşısındakinin parçalanışını görmek istemiyor.