Dilara Özer
@_dilaraozer_
Dorian Gray’in Portresi
Bazı anlar vardır.Çok önemsiz sıradan bir an gibi gelir geçer ama hayatımızda büyük izler bırakır.Bir tesadüf,bir karşılaşma,bir tanışma gibi…
Bu kitapta da nerdeyse saflığın sembolü olan Dorian şüphe ve alaycılıkla dolu Harry ile tanışıyor ve hayatı bir daha asla aynı olmuyor.Dorian’ı hep beyaz bir boya gibi düşündüm ve siyah bir mürekkep misali Harry ona ilk damlayı düşürdüğünde Dorian’ın saflığı bozuluyor ve artık eskisi gibi olamayacağı için gittikçe Harry gibi oluyor ve dönüştüğü şeyi görünce bundan nefret ediyor…
Gerçekten çok etkileyici bir kitaptı ve çok akıcıydı.Mutlaka herkesin kütüphanesinde bulunması gereken bir şaheser.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Spoiler içerir1000k
Aslında bu kitabı ikinci okuyuşum.İlk okuduğumda Raif efendiye çok kızmıştım.Neden Maria’yı arayıp sormadı,neden hemen Maria’nın onu unuttuğunu düşündü diye.Ama ikinci defa okuduğumda geçen zamanla da anladım ki bazen insan sadece kendi ne hissettiğiyle ilgileniyor ve olayların asıl sebeplerini araştırmak yerine en kolaylarına gelene sanki bunu karşı taraftan duymuş gibi inanıyor.Bu kitabı sadece bir aşk hikayesi olarak adlandırmak kesinlikle bu şahesere bir hakaret olur çünkü kitap başından beri muhteşem iç çözümlemeleriyle bir aşk hikayesinden çok daha fazlası.Zaten bence bu yüzden bu kadar seviliyor.Son olarak ilk okuduğumda Raif efendiye karşı hissettiklerimle bu okumamdaki hislerim çok farklı.İlk okuduğumda haline çok üzülmüştüm ama bu okuyuşumda aksine adına sevindim.Çünkü bir insanın yaşadığı güzel anların kötü bir sonla bitmesi muhakkak hiçbir şey yaşamadan ölmesinden daha iyidir.Anlatıcının da dediği gibi “Raif efendinin ölümü bana o kadar tesir etmemişti.İçimde onu kaybetmiş gibi değil asıl şimdi bulmuş gibi bir his vardı”…
Ben Kirke
Son zamanlarda okuduğum en akıcı kitaplardan biriydi.Sürekli bir merak unsuru vardı ve okudukça bütünlük sağlanıyordu.Özellikle sürekli tanrıların merhametsizliğinden,kibrinden,işgüzarlıklarından ve güç gösterilerinden bahsetmesi ilgimi çekti.Kendisi de bir tanrıça olan Kirke’nin tanrılar hakkındaki düşünceleri tam da bi ölümlü gibiydi.Titanlar,tanrılar,ölümlüler ve bir sürü mitolojik canlının olduğu fantastik bir kitap bile olsa insan ilişkilerine dair çok önemli noktalara değinilmişti.Fantastik tarzda roman seven herkesin bir şans vermesi gereken bir kitap kesinlikle.